Last

Jeton diku një femer: 30 vjeçe, pa fëmijë. Dhe njerëzit e pyesin, “Çfarë po pret moj bijë?”…


Merru me barkun tënd…

Jeton diku një grua: 30 vjeçe, pa fëmijë. Njerëzit e pyesin, “Akoma nuk ke fëmijë?” Përgjigja e saj varion nga dita në ditë, por zakonisht përfshin buzëqeshje të detyruara vetëpërmbajtje.


“Jo, ende jo”, thotë ajo me një nënqeshje, duke e fshehur fr.ustrimin e saj. “Epo, derikur do prisni?! Ju i dini vetë punët tuaja, por ora ecën,” thotë e urta para se të niset, e lumtur me veten që po jep këshilla kaq të vlefshme. Zonja e urtë merr udhën e saj. Gruaja mban buzëqeshjen e forcuar në fytyrë.

Por vetëm… kur ajo është vetëm, q.an…

Ajo q an, sepse ajo ngeli 4 herë shtatzënë dhe i humbi që të gjithë.

Q an, sepse filloi përpjekjet për një fëmijë që natën e parë të martesës dhe kjo ishte 5 vite më parë. Q an, sepse ish-gruaja e bashkëshortit të saj ka mundur t’i japë atij fëmijë. Q an, sepse ajo me dës.hpërim të madh dëshiron që të provojë metodën in v.itro, por ajo nuk mund ta përballoje depozitën.

Ajo q an, sepse e ka provuar tashmë këtë metodë disa herë rresht por prapë nuk ka fëmijë. Q an, sepse shoqja e saj e ngushtë nuk do të bëhej një zëvendësuese për procesin. Sepse ajo tha: “Do të ishte e çuditshme”.

Q an sepse sepse mjekimi i saj parandalon shtatzëninë. Q an, sepse kjo temë shkakton shumë ac.arim në martesën e saj. Q an, sepse mjeku tha se ajo është mirë, por thellë brenda vetes, ajo e ndjen se është ajo vetë problemi. Q an, sepse bashkëshorti i saj fa.jëson veten për këtë dhe kjo ndjenjë e fajit e bën atë një person të vështirë për të kaluar jetën me të.


Q an sepse të gjitha motrat e saj kanë fëmijë. Q an sepse njëra prej motrave të saj madje as që donte fëmijë. Q an, sepse mikja e saj e ngushtë është shtatzënë. Q an sepse është e ftuar sërish tek një tjetër “baby shower”.

Q an sepse mamaja e saj vazhdon të pyesë “Moj vajzë, çfarë je duke pritur?” Q an sepse, vjehrri dhe vjehrra e saj duan të bëhen gjyshër. Q an, sepse komshinjtë e saj kanë binjakë dhe i trajtojnë kaq keq. Q an, sepse një 16 vjeçare mbetet shtatzënë pa u munduar fare.

Q an, sepse ajo është një teze e mrekullueshme. Q an, sepse tashmë ajo i ka zgjedhur edhe emrat. Sepse në shtëpinë e saj një dhomë është bosh. Q an, sepse në trupin e saj ka një hapësirë boshe. Q an, sepse ka kaq shumë për të ofruar. Q an, sepse ai do të ishte një baba i mrekullueshëm. Q an, sepse ajo do të ishte një nënë e shkëlqyer, por nuk është.

Dikund tjetër gjendet një tjetër grua: 34 vjeçe, 5 fëmijë. Njerëzit i thonë asaj: “Pesë? Oh Zot, shpresoj t’i keni dhënë fund!”

Dhe pastaj qeshin … sepse ato lloj komentesh janë qesharake. Gruaja qesh gjithashtu por jo me zell. Ajo ndryshon temën, siç e bën gjithmonë dhe e hedh menjanë mosrespektin.


Por një ditë tjetër. Ajo vetëm q an …

Q an, sepse është sërish shtatzënë dhe ndjen sikur i duhet ta fshehë gëzimin. Q an, sepse ajo gjithmonë e ka dashur një familje të madhe dhe nuk e kupton se përse njerëzit i shqetëson kjo gjë.

Q an, sepse nuk ka motra dhe vëllezër dhe ndërsa ishte fëmijë ndihej plotësisht e vetmuar. Qan, sepse gjyshja e saj kishte 12 fëmijë dhe gjithmonë donte që të ishte si ajo. Q an, sepse nuk do ta imagjinonte jetën pa fëmijët e saj, por njerëzit e konsiderojnë këtë si një nd ëshkim.

Q an, sepse nuk do që të tjerët të ndjejnë keqardhje për të. Qan sepse njerëzit mendojnë se ajo nuk është ajo që do të donte të ishte. Q an, sepse njerëzit supozojnë që ajo është thjesht e papërgjegjshme.

Q an, sepse ata besojnë se atë nuk e dëgjon njeri. Q an, sepse ndihet e keqkuptuar. Q an, sepse është lodhur së mbrojturi zgjedhjet e saj private. Q an, sepse ajo dhe bashkëshorti i saj janë plotësisht të aftë për ta mbështetur familjen e tyre, por me sa duket kjo nuk paska rëndësi. Q an, sepse është lodhur nga komentet “qesharake”.

Q an, sepse ajo shikon vetëm punën e saj. Q an, sepse do të dëshironte që edhe të tjerët të shihnin punën e vet gjithashtu.


Q an sepse ndonjëherë ajo vë në dyshim edhe veten e saj dhe mendon nëse do të duhej të ishte mjaftuar me dy fëmijë.

Q an, sepse të tjerët janë të gatshëm të kritikojnë por ngurrojnë për të ofruar ndihmë. Q an, sepse është lodhur nga shikimet gjykuese. Q an sepse njerëzit janë të pasjellshëm. Sepse kaq shumë njerëz kanë mendime për jetën e saj private. Q an sepse e vetmja gjë që ajo kërkon është të jetojë në paqe.

Një grua tjetër: 40 vjeçe, një fëmijë. Njerëzit i thonë: “Vetëm një? A nuk do të kesh më?” “Jam e lumtur me të vetmin që kam”, thotë ajo me qetësi, një përgjigje e përsëritur kush e di se sa herë.

Mjaft e besueshme. Por askush nuk do ta besonte se ajo kur është vetëm, q an … Q an sepse shtatzania e saj ishte një mr ekulli. Q an sepse djali i saj ende kërkon një vëlla apo motër. Q an, sepse gjithmonë ka dashur të paktën tre fëmijë.

Q an sepse shtatzënia e saj e dytë duhej të ndërpritej për të shpëtuar jetën e saj. Q an, sepse mjeku i saj thotë se do të ishte “rr ezik i madh”. Qan, sepse ajo po përpiqet të kujdeset për atë që ka. Sepse ndonjëherë ndihet sikur ka dy. Q an, sepse burri i saj nuk do ta favorizonte idenë e të pasurit dy. Q an sepse burri i saj vd. iq dhe nuk e ka gjetur më dashurinë.

Q an sepse familja e saj mendon se 1 është i mjaftueshëm. Q an, sepse ajo i është futur thellë karrierës së saj dhe nuk mund të bëjë hapa pas.


Q an, sepse ndihet eg.oiste. Q an, sepse ajo ende nuk e ka humbur peshën trupore që nga shtatzënia e saj e parë.

Q an sepse depresioni i saj i paslindjes ishte kaq intensiv. Q an, sepse ajo nuk mund ta imagjinojë ta kalojë atë situatë përsëri. Q an, sepse ajo ka probleme shëndetësore dhe shtatzënia vetëm sa do t’i përkeqësonte ato.

Q an sepse ajo ende lufton me buliminë. Q an sepse ajo duhej të kishte një hist.erektomi. Q an sepse ajo dëshiron një fëmijë tjetër, por nuk mund ta ketë.

Këto gra janë kudo. Ato janë fqinjet tona, miket tona, motrat tona, bashkëpunëtoret tona, kushërirat tona. Atyre nuk u duhen këshillat dhe mendimet tona. Barku i tyre është i tyre. Le t’i respektojmë ato. ~ Nadirah Angail

Ndonjëherë, u themi fjalë njerëzve të tjerë të cilat s’kanë kuptim as për ne, vetëm për të mbushur atë heshtjen që krijohet midis bisedave. Vetëm për të thënë diçka. Dhe ne nuk e kemi as më të voglën ide sesi njerëzve mund t’u shembet bota nga këto fjalë tonat të hedhura ashtu, sa për të thënë diçka.